முஸ்லிம்கள் முன்வைத்த மூன்று சவால்கள்!

ஒரு மாதத்திற்கு(2014 செப்டம்பர் ) முன்பிலிருந்து தமிழ்நாடு முஸ்லிம்களிடையே பரபரப்பாக பேசப்பட்ட செய்தி சுவர்களில் ஒட்டப்பட்ட சவால், சவால் என்ற செய்தி தான். அதுவும் ரூ. 50 லட்சம் பந்தயச் சவால். சபாஸ் சரியானப் போட்டி என்று குதிரைப் பந்தய ரசிகர்கள் மத்தியிலே ஒரு ஆனந்தம். அது என்ன போட்டி என்றால் சூனியத்தில் வெற்றி பெற்றால் பந்தயப் பணம் தருவதாக வாக்களிப்பு தான். அல்குரானில்' ஐயமே ஜக்லியா' என்ற இருட்டுக் காலத்தில் ஏக இறைக் கொள்கையினை நிலை நாட்ட எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் நபி மார்களுக்கு சூனியத்தினை வெல்லக் கூடிய சக்திகளைப் படைத்தான் என்று கூறப் பட்டுள்ளது. அதில் ஒன்று தான் மூஸா அலைவசல்லத்திற்கு கைத்தடியினை வீசி எறிந்து அத்தனை பாம்புகளையும் விழுங்கக் கூடிய சக்தியினைக் கொடுத்தான் என்ற வசனம்(7.116) வருகின்றது. ரசூலல்லாஹ் சூனியக்காரர்களிடமிருந்து தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஒரு சூராவும் (113) உள்ளது. கண்ணேறு நாவேறு போன்றவற்றிளிருந்துக் காப்பாற்றிக் கொள்ளுங்கள் என்று ரசூலுல்லாஹ் சொன்னதாக இப்னு அப்பாஸ்(முஸ்லிம் 5427) கூறியுள்ளார். 

கல்வி அறிவின் பயனாக விஞ்ஞான உலகில் சூனியம், கண்ணேறு நாவேறு போன்ற இருட்டுக் கால நம்பிக்கை கொஞ்சம், கொஞ்சமாக கடலில் கரைந்த பெருங்காயமானது. இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் இடைத்தரகர்களுக்கு வேலையில்லை என்பதும், பில்லி சூனியம், ஒழித்து, கருப்பு, தாயத்து போன்ற அடையாளங்கள் பெரும்பாலும் மறைந்தாலும், சில இடங்களில் இன்னமும் கடைப் பிடித்து வருவது வேதனைக் கூறிய செயல்தான் என்றால் மறுக்க முடியாது. வேற்று மதத்தில் இது போன்ற செயல்களினை முறியடிக்க பெரியார் இ.வே.ரா.போன்றோர் தலை எடுத்தனர். அவரை எந்த சூனியக் காரனும் வெல்ல முடியவில்லை என்பது அவர் கடும் எதிர்ப்புக்கிடையே 94 வயது வரை வாழ்ந்து சாதனைப் படைத்தார். அப்படி இருக்கும்போது வேற்று மதத்து ஒருவர் சவால் விட்டுவிட்டார் என்றுரூ 50 லட்சக் கணக்கில் சவால் விடுவது சூது விளையாட்டில் பங்கெடுப்பது போன்ற செயலாகாதா? இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் வேற்று மதத்தினவரை வம்பிற்கு இழுக்க அனுமதி உள்ளதா? வேற்று மதத்தினவர் வழிபாட்டினை கேலி செய்வதிற்கும் அனுமதி கொடுக்கப் பட்டுள்ளதா? அவர்கள் மதம் அவர்களுக்கு, இஸ்லாமியர் மார்க்கம் இஸ்லாமியற்கு. ஒருவர் கொள்கையில் ஒருவர் தலையிடுவது இந்திய மத சார்பற்ற கொள்கைக்கு எதிரானது தானே! சூனியப் பிரச்சனையில் யார் வென்றாலும் ஊரெங்கும் தம்பட்டம் அடிப்பதால் மத  மோதல்கள், மன இறுக்கம் ஏற்படாதா என்று யோசிக்க வேண்டுமல்லவா? இனிமேலும் இதுபோன்ற விசப் பரிட்சையில் ஈடுபட்டு சமுதாயம் நிம்மதியுடன் வாழக்  கெடுதல்  செய்யக்கூடாது. சிலர் பள்ளி வாசல் அருகில் இருந்தாலும் சும்மாத் தொழுகைக்குக் கூட பள்ளிவாசல் நிழல் படக் கூடாது என்பவர்களைத் திருத்தினால்அல்லது அவர்களாவது திருந்தினால்  நலமாக இருக்குமல்லவா?

இரண்டாவது பிரச்சனையாக முஸ்லிம்கள் முன்பு வைத்தது , 'லவ் ஜிஹாத்' அல்லது 'ரோமியோ  ஜிஹாத் ஆகும்'.வட மாநிலங்களில் குறிப்பாக உத்திரபிரதேச மாநிலத்தில் 2014 ஆகஸ்ட் மாதம் நடந்தசட்டசபை இடைத் தேர்தலின் பொது  பி.ஜே.பி.எம்.பி. யோகி அதித்யனந்து ஓட்டுப் பெற குரல் எழுப்பி உள்ளார். அது 'பிலசிங் இன் டிச்கைஸ்' என்பது போல பூமராங்காகி, அந்தக் கட்சி படுதோழ்வி அடைந்த கதைப் படித்திருப்பீர்கள்.  லவ் ஜிஹாத் என்றால் முஸ்லிம் இளைஞர்கள் வேற்றுமதப் பெண்டிரை வலைவீசி மயக்கி முஸ்லிம் மார்க்கத்தில் மதமாற்றம் செய்து திருமணம் செய்வது.இதுபோன்றக் குற்றச் சாட்டு கேரளம் மற்றும் மங்களூர் பகுதிகளில் 2009ஆம் ஆண்டிலிருந்து கிளப்பப் பட்டது. கேரளா முதல்வர் உம்மன் சாண்டி கேரள சட்டசபையில் 26.06.2014 அன்று கூறும்போது 2006ஆம் ஆண்டு முதல் 2014 வரை முஸ்லிம் இளைஞர்கள் வேற்று மதத்துப் பெண்களை திருமணம் செய்தது 2667 நபர்கள் தான் என்று புள்ளி விவரத்துடன் தெரிவித்துள்ளார். காடு விட்டு காடு பறக்கும் பறவைகள் எல்லா மதத்திலும் இந்த நவீன உலகில் உள்ளனர் என்று சான்றோர் புரிந்து கொள்ளாமலில்லை என்று உ.பி. சட்டசபை உப தேர்தல் முடிவு காட்டி விட்டது எனலாம்.

பின் ஏன் இந்தக் கருத்து வேறுபாடு இந்த அரசியல் மற்றும் சமூதாய  கட்சிகளுக்கு என்ற காரணத்தினை இங்கே  பார்க்கலாம்:

1) சமீப காலங்களில் உணர்ச்சிப் பூர்வமான மனதுடன் வேற்று மதப் பெண்களை அழகு மற்றும் பணபலத்தால் கவர்வது.

2) இந்தியத் துணை கண்டம் 1947ஆம் ஆண்டு பிரிந்தபோது பாகிஸ்தானில் வாழும் இந்து பெண்களை முஸ்லிம்கள் சூறையாடியதாகவும், இந்தியாவில் வாழும் முஸ்லிம் பெண்களை இந்துக்கள் சூறையாடியதாகவும் அப்பொதுக் குற்றச் சாட்டுகள் எழுந்தன.

சமூக நிலைப்பாடு: 2000ஆம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு 90 சதவீதம் இந்தியாவில் பெற்றோர் பார்த்துத் தான் பெண்களுக்கு திருமணம் செய்து வைத்தார்கள்.2000 ஆம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு இளைஞர்களிடையே காதல் திருமணம் தான் பிரதானமாக தெரிந்தது. அதற்கு பச்சக் கோடி காட்டுவது போல 2012ஆம் ஆண்டில் உ.பி. மாநில அரசாங்கம் திருமணம் ரிஜிஸ்டர் செய்யும்போது மதத்தின் பெயர் பதியத் தேவையில்லை என்ற சட்டத் திருத்தம் கொண்டு வந்தது.

இஸ்லாம் மார்க்கத்தில் திருமணம் ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் இடையே செய்யப்படும் ஒரு காண்ட்ராக்ட் என்ற வாழ்க்கை ஒப்பந்தம். முஸ்லிம்கள் கிருத்துவப் பெண்களையோ அல்லது யூதப் பெண்களையோ திருமணம் செய்து கொள்ளலாம். ஆனால் இந்துப் பெண்களை முஸ்லிம்கள் தங்கள் மார்க்க வழிபாட்டுக்குள் கொண்டு வந்துதான் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்ற நிலை உள்ளது. ஆகவே தான் முஸ்லிம் இளைஞர்கள்  இந்துப் பெண்களை திருமணம் செய்யும்போது இஸ்லாமிய ஓரிறைக் கொள்கைக்குள் கொண்டுவந்து திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்ற நிலை இருப்பதால் அது போன்ற சர்ச்சைக்குள்ளான திருமணங்கள் நடக்கின்றன. அது ஒரு போதும் கட்டயத்திருமனமாகாது.

இதுபோன்ற திருமணங்களைத் தடுக்க வி.எச்.பி.இயக்கத்தினர் 'ஹிந்து ஹெல்ப் லைன்' வைத்துள்ளனர். அதுபோன்று கிருத்துவ மதத்தினவரும் 'கிறிஸ்டின் அசோசியேசன் ஆப் சோசியல் அக்சன்'என்ற அமைப்பினை ஏற்படுத்தி உள்ளனர். ஆனால் முஸ்லிம்கள் மட்டும் தங்கள் கண் முன்னே தங்கள் வீட்டுப் பெண்கள் சிட்டாய்ப் பறக்கும் பறவைகளாக இருப்பதினை தடுக்க ஒரு இயக்கம் ஏற்ப்படுத்த வில்லையே ஏன் என்ற ஆதங்கம் எல்லோருக்கும் இருக்கத்தான் செய்கிறது. சூனியத்திற்கு சவால் விடும் சமூதாயத் தலைவர்கள் தனிக் கவனம் இதில் செலுத்துவார்களா என்று பொருத்து இருந்து தான் பார்க்க வேண்டும்!

மூன்றாவதாக அல்கடா இந்தியாவிற்கு அச்சுறுத்தல் என்ற செய்தி:

வளைகுடா நாட்டில் 'இஸ்லாமிக் ஸ்டேட்' என்ற அமைப்பும்  அதன் தலைவர் அபூபகர் அல்பாக்தாதியு ஒரு சவாலாகி இருக்கிறது. மறு பக்கம் 'அல்கடா' என்ற அமைப்பின் தலைவர் 'சாவின் அல் சுவாரி' இந்திய முஸ்லிம்களுக்கு ஒரு அழைப்பும் விடுத்துள்ளார். அதனை தொடர்ந்து பாரதப் பிரதமரும் இந்திய முஸ்லிம்கள் நாட்டுப் பற்றில் உள்ள பிடிப்பினை தனது அறிக்கையில் கூறியுள்ளார். இஸ்லாமிக்  ஸ்டேட் மற்றும் அல்கடா தலைவர்கள் 'உங்களுடைய உரிமைக்காகவும், மதிற்பிக்காகவும் போரிடுவது தவறில்லை’ என்று சொன்னாலும், மெஜாரிட்டி இந்தியாவில் வாழும் முஸ்லிம்கள் இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்காகவும், மத நல்லிணக்கத்திற்காகவும் தங்களை அர்பனிக்கக் கூடியவர்கள் என்பதினை யாரும் மறுக்க முடியாது. காஸ்மீர், குஜராத், அஸ்ஸாம் போன்ற மாநிலங்களில் நடந்த முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான சம்பவங்களைக் காரணம் காட்டி இந்திய மக்களை மத வேறுபாட்டால் பிரிக்கமுடியாது. இஸ்லாமிய மார்க்கமும் அப்பாவி மக்களை கொல்வதிற்கும், நாசவேலை, மற்றும் சதி போன்ற ஐந்தாம் படை வேலைகளை ஒருபோதும் அனுமதித்ததில்லை.

இந்திய முஸ்லிம்கள் இந்திய மண்ணில் அன்னியப் படையினை எப்படி எதிர்த்து நின்று போரிட்டார்கள் என்பதினை வங்காள சிங்கம் சிராஜுட்தௌலா 1756 ஆம் ஆண்டு வில்லியம் கோட்டையினை ஆங்கிலேயரிடமிருந்துக் கைப்பற்றினார் என்பதினையும், மைசூர் புலியான திப்பு சுல்தான், ஔத் மாநில பெண்சிங்கம் பேகம் ஹஸ்ரத்,1857 ஆம் ஆண்டு முதலாம் விடுதலைப் போருக்கு வித்திட்ட பகதூர் ஜ ஜாபர் போன்றோருடைய வரலாறு படித்தவர்களுக்குத் தெரியும் இந்திய முஸ்லிம்கள் எப்படியெல்லாம் அந்நிய அரசினை எதிர்த்துப் போரிட்டார்கள் என்று. அத்துடன் மகாத்மா காந்தியுடன் இனைந்து அலி சகோதரர்களும்,எ, எல்லைக் காந்தி என்று அழைக்கப் பட்ட கான் அப்துல் கபார்கானும்,ஷேக் அப்துல்லா, மாடர்ன் கல்வியின் தந்தை மௌலானா அபுல் கலாம் அஜாத், சாகிர் ஹுசைன் போன்றோரும், இந்திய நாடு எங்கள் நாடு என்று குரல் கொடுத்த கண்ணியமிகு காயிதே மில்லத் போன்றோரும் இந்திய நாட்டுப் பற்றுக்கு ஒரு எடுத்துக் காட்டாகும்.

இந்திய சுதந்திரம், இந்திய தேசிய இயக்கமும், கிலாபாத் இயக்கமும் இனைந்து பெறப்பட்டது என்பதினை வரலாற்று ஆசிரியர்கள் புத்தகம், புத்தகமாக எழுதியள்ளனர். இந்திய முஸ்லிம்கள் வெறும், 'வந்தேமாதரம்' என்று சொன்னால் தான் தேசப் பற்று மிக்கவர்கள் என்று மாற்று மதத்தவர்கள் எண்ணக் கூடாது. மாறாக மற்ற மதத்தினவரை மதித்து,வெறுப்பினை விட்டொழித்து, மதத்தினை வைத்து அரசியல் லாபம் பெறாமலும், தீங்கிலைக்காமலும், அண்ணன் தம்பிகளாக வாழ்ந்தால், மெஜாரிட்டி, மைனாரிட்டி என்று வேறுபாடு கலைந்தால் இந்திய மக்கள் ஒற்றுமை, ஒருமைப்பாடு, வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காணலாம் என்றால் மறுக்க முடியாது. ஆகவே இந்திய முஸ்லிம்கள் ஒருபோதும் துர்போதனைகளை ஏற்க மாட்டார்கள் என்று உரக்கச் சொல்லலாமா?.

என்று தணியும் இந்தத் சுதந்திரத் தாகம்?

15.8.2014 அன்று 68வது  சுதந்திர விழாவினை வெற்றிகரமாக கொண்டாடி உள்ளோம்.

இந்திய மக்களாகிய நாம் மொகலாயர், ஐரோப்பியர் என்ற அந்நிய படைகளை எதிர்கொள்ள ஜாதி, மத வேறுபாடுகளைக் களைந்தெறிந்து ஹிமாலிய மலைபோன்று ஓரணியில் ஆர்த்தெழுந்து  வெற்றிகொண்டோம் என்ற மகிழ்ச்சியில், 'ஆடுவோமே பள்ளுப் பாடுவோமே' என்று அனைத்து மக்களாலும் கொண்டாடப் படுகிறதா என்று ஒரு சுய கேள்வியினை இங்கே எழுப்புவது சரியானதாக இருக்கும் என நம்புகிறேன்!

ஒரு ஜனநாயக நாட்டில் அனைத்து மக்களுக்கும் உண்ண உணவு, உடுக்க உடை, இருக்க உறைவிடம், சுகாதரமானக் காற்று, சுத்தகரிக்கப் பட்ட தண்ணீர், தடையில்லா மின்சாரம், தட்டுத் தடுமாற வைக்காத ரோடு,  விண்ணையும் வெல்லும் கல்வி, கறைபடாத நிர்வாகம், அன்பொழுகும் அரசியல் நாகரிகம், உண்மை பேசும் பத்திரிக்கை உலகம்,அண்டை நாட்டவர் மதிக்கும் நாட்டுப் பாதுகாப்பு அரண், களங்கமில்லா நீதித்துறை, 'யாதும் ஊரே யாவரும் கேளீர்' என்ற சமூக நீதி, பொருளாதாரத்தில் தன்னிறைவு போன்றவை பெற்றால் மட்டுமே நம் சுதந்திரம் ஆனந்தத்தினைக் கொடுத்து விட்ட பலனைப் பெறமுடியும்.

இன்றைய சூழ்நிலை எவ்வாறு மேற்கூறிய கனவுகளிருந்து வேறு பட்டிருக்கின்றது என்பதினைக் கீழ்கண்ட எடுத்துக் காட்டுகள் மூலம் தெளிவாக்கலாம்:

1) 2014 ஆம் வருடத்தில் நமது நாட்டின் ஜனத்தொகை 127,02,72,105 ஆகும்.

இந்த ஜனத்தொகை இந்திய நாட்டினை உலகின் இரண்டாவது மிகப் பெரிய மக்கள்

தொகைக் கொண்ட நாடாக உயர்த்தி உள்ளது என்று பெருமைப் படலாம்.

ஆனால் வறுமைகோட்டிற்கு கீழ் வாழும் மக்கள் 26 சதவீதமாக உயர்ந்து வேதனையாக உள்ளது.

அதாவது ஒரு நாளைக்கு தனி நபர் நாள் ஒன்றுக்கு ரூ.பத்து கூட சம்பாதிக்காத நபர் தான் வறுமைகோட்டிற்கு கீழ் உள்ளவர் ஆவர். இந்தியா பெரிய நாடாக இருந்தாலும், உணவு உற்பத்திற்கு சில விவசாயிகளையே நம்பி இருக்க வேண்டி உள்ளது. இந்திய நாடு உற்பத்தியில் உலகின் பத்தாவது நாடாக இருந்தாலும் வறுமை, உஊழல், போதிய சத்துணவு இல்லாமை, சுகாதார வசதியின்மை, தீவிர வாதம், அரசியல் வாதிகளின் பிற்போக்குத் தன்மையினால் நமது நாடு பின்தங்கி உள்ளது. 

2) மகாத்மா இங்கிலாந்தில் படித்து, தென் ஆப்பிரிக்காவில் சட்ட வல்லுனராக பணியாற்றி, இந்திய நாட்டின் சுதந்திரத்திற்காக ஆங்கிலேயருடன் சரிசமமாக கோட்டு, சூட்டு அணிந்து வாதம் செய்யும் திறன் படைத்தவர். அப்படிப் பட்டவர் தமிழ் நாட்டிற்கு வந்தபோது இங்கே உள்ள உழவர் இடுப்பில் ஒரு துணியும், மேலில் ஒரு துணியும் அணிந்திருப்பது கண்டு வெதும்பி ஒவ்வொரு குடிமகனும் சரியான உடை அணியும் வரை தான் கோட்டு, சூட்டு அணிவதில்லை என்று கடைசி வரை வாழ்ந்தார். ஆனால் அவர் கனவு என்றுமே நிறைவேறாதா என்பதினை கிராமத்துப் பெண்கள் தங்கள் மானத்தினைக் கூட மறைக்க முடியாத கிழிந்த ஆடையினைப் பார்க்கும்போது கேள்வி கேட்கத் தூண்டுகிறதல்லவா?

3) தெரு ஓரங்களில் வானமே கூடாரமாக வாழும் மக்கள் ஒரு கோடியே, 87 லக்ஷம் ஆகும். இந்திய நாட்டில் ஏழை மக்கள் காலணிகள் 49,000 ஆகும் என்று 2008 ஆய்வு கூறுகிறது. அவை அனைத்தும் குளங்கள், ஏரிகள், கழிவுநீர் வாய்க்கால்கள், ரோடு ஓரங்கள் போன்றவற்றினை ஆக்கிரமித்துள்ளன என்றும் கூறுகிறது.  மாட மாளிகைகள் வாழும் சீமான்களும், அரசியல் வாதிகளும் இந்த அபலைகள் கண்டு மனம் இறங்குவார்களா? என்பது சந்தேகமே! காரணம், சமீபத்தில் பாராளுமன்ற அறை ஒதுக்கீடு பங்கு போடுவதிற்கே இரு கட்சி எம்.பிக்கள் முண்டாசு கட்டினது அனைத்துப் பத்திரிக்கைகளிலும் பார்த்து இருப்பீர்கள். வேறு எங்கே அவர்களுக்கு மக்கள் பிரச்சனைப் பற்றி சிந்திப்பதிற்கு!

4) அடுப்பெரிக்க மரவிறகு சாணம், உபயோகிப்பது, வாகனப் புகை, தொழிற்சாலைகளில் கக்கும் புகை, அறுவடைக்குப் பிறகு வைக்கோல் எரிக்கும் புகை, மத சடங்குகள் செய்யும் போது  உருவாக்கும் புகை ஆகியவைகள் நுரையீரலைப் பாதித்து மனிதன் உடல் நிலை பாதிக்கச் செய்கிறது. 2013 ஆம் ஆண்டு ஆய்வுப் படி இந்திய நாடு அமெரிக்கா, சீனாவினை விட 30 சதவீத சுகாதாரமற்ற காற்று உலா வருகிறது. என்று கூறுகிறது.

5) தண்ணீர் பற்றாக்குறை இயற்கை பொய்த்தல், மனித இனம் உபயோகித்தல், நதி நீர் வீணாக கடலில் கலப்பது போன்றவற்றால் ஏற்படுகின்றது. மனித இனம் சுவைக்கும் படி சுத்தரிகக்கப்பட்ட தண்ணீர் கிடைப்பதில்லை. இந்தியாவின் 80 சதவீத தண்ணீர் தேவை பூமியிலிருந்து கிடைக்கின்றது. அதில் பெரும்பகுதி தேக்கி வைக்கக் கூடிய திட்டங்கள் இல்லாததால் வீணாகிறது. குடிப்பதிற்கு தண்ணீர் இல்லாததால் விலங்கினங்கள் கூட காட்டிலிருந்து கிராமத்துக்குள் நுழையும் பரிதாபம் உள்ளது. இந்திய வற்ற ஜீவா நதிகள் கடலில் கலக்கலாமே தவிர அண்டை மாநில மக்கள் பயன்பர தரக்கூடாது என்ற குறுகிய எண்ணம் நம்மிடையே நிலவுவது முல்லைப் பெரியார் அணையின் நீர் மட்டத்தினை 136 அடியிலிருந்து 142 வரை உயர்த்தி தண்ணீர் பஞ்சம் தமிழகத்தில் நீங்க வழிவகை செய்யுங்கள் என்று உச்ச நீதி மன்றம் உத்திரவிட்டும், அதனை நிறைவேற்ற கேரளா தயங்குகிறது. சில அரசியல் வாதிகள் நதிகளை இணைத்தால் இயற்கை சூழல் கெட்டுவிடும் என்கின்றனர். ஆனால் உலகில் செயற்கையான கால்வாய்கள் அமைத்து வளம்பெற வாழும் நாடுகள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன: உதாரணமாக:

1) அட்லாண்டிக் கடலையும், பசிபிக் கடலையும் இணைக்கும் பனாமா கால்வாய். சீனாவின் 1776 கிலோமீட்டர் இணைப்புக் கொண்ட கிராண்ட் கால்வாய் ,ரஷ்யாவில் 1375 கி.மீ.நீளம் கொண்ட கரர்க்கம் கால்வாய் , 1935கி.மீ.தூரமுள்ள சுயெஸ் கால்வாய்.

மக்களின் தண்ணீர் தேவையினை தீர்க்காவிட்டால் மக்கள் தெருவில் இறங்கி போராட நேரிடும் என்பதினை ஒரு எடுத்துக் காட்டு மூலம் தெரிவிக்கலாம் என நிக்கின்றேன்.  15.8.2014 அன்று உசிலம்பட்டி அடுத்த தொட்டப்பநாயக்கனூர் ஊராட்சி அலுவலகத்தில் சுதந்திர தின விழாவினால் கொண்டாட வந்த தலைவரை அந்தக் கிராமத்து மக்கள் தங்கள் கிராமத்தில் தண்ணீர் தட்டிப்பாட்டினை நீக்கிவிட்டு கொண்டாடுங்கள் என்று முற்றுகையிட்டதாக செய்திகள் வந்தன. இதே நிலை பல இடங்களிலும் எதிர்காலத்தில் ஏற்படும் தண்ணீர் பற்றாக்குறையினை நீக்கவிட்டால்  என்பது திண்ணமே!

6) நமது நாட்டில் மின்சார தேவை 249 ஜிகாவாட்ஸ் ஆக உள்ளது. ஆனால் உற்பத்தி 168 ஜிகா வாட்ஸ் ஆகும். 2011 ஆம் ஆண்டு கணக்குப் படி 30 கோடி மக்கள் மின்சாரமில்லா வாழ்க்கையில்  போதிய மின் திட்ட உற்பத்தி இல்லாததால் அவதிப் படுகின்றனர். அதனால் உற்பத்தியும் பாதிக்கின்றது.

7) இந்தியாவில் 46,89,842 கி.மீ.தூரத்திற்கு ரோடு அமைத்திருப்பதாக 2013 ஆம் ஆண்டு சர்வே சொல்கிறது. அது உலகில் இரண்டாவது இடத்தில் இருப்பதாகவும் சொல்கிறது. ஆனால் 25 சதவீத ரோடுகள் குண்டும் குழியுமாக இருப்பதிற்குக் காரணம் திறமை இல்லா இன்ஜினீயர்கள், வேலையாட்கள், ஒதுக்கப் பட்ட பணத்தினை உறிஞ்சும் அரசியல் மற்றும் அதிகாரிகள் என்றால் மிகையாகாது.

8) 2011 சர்வே படி 74.04 சதவீத மக்கள் தான் கல்வி அறிவு பெற்றவர்களாக இருக்கின்றார்கள். படிக்காதவர்களில் 98 சதவீத மக்கள் ஏழைகளாக இருக்கின்றார்கள். பள்ளிப் படிப்பிலிருந்து உயர் கல்வியினை தொடர்கின்றவர்கள் 20 சதவீத மாகவே உள்ளது. அதிலும் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபாடு உள்ளவர்கள் எண்ணிக்கை .05 ஆகவே இருக்கின்றது. அதற்குக் காரணம் குடும்பத்தினைக் காப்பாற்ற முதலில் வேளையில் அமர்வதே பிரதானமாக உள்ளது.

9) இந்திய திரு நாட்டினை மட்டுமல்லாது உலகத்தினையே  உலுக்கிய மகா ஊழல் வருசையில் 1) நிலக்கரி ஒதுக்கீடு 2) கர்நாடக வக்ப் போர்ட் நிலம் ஒதுக்கீடு 3) உ.பி. மாநில என்.ஆர்.எச்.எம். 4) 2ஜி அலைக்கற்றை 5) உ.பியின் ஏழை மக்களுக்கு விநியோகிக்க வாங்கப்பட்ட தானியங்கள் வெளிமார்க்கட்டில் விற்கப்பட்ட வெக்ககேடு ஆகியவை மிகப் பெரிய ஊழல்கள் ஆகும். அதில் பல்வேறு அரசு ஊழியர்களும், அரசியல் வாதிகளும் அடங்குவர்.

10) அரசியலில் பல்வேறு கருத்து வேறுபாடுகள் இருக்கலாம், ஆனால் பொதுமக்கள் நலன் கருதி பொது நன்மைகளுக்காக தலைவர்கள் ஒற்றுமையாக செயல்படுவது மேலைநாடுகளில் பார்க்கலாம். ஏன் புதுடெல்லி அரசியலிலும் காணலாம். ஆனால் மாநிலங்களில் அந்த ஒற்றுமை தலைவர்களிலே இல்லாததால் மாநிலங்கள் பின்தங்கி உள்ளன. அதனை முறியடிக்கும் விதமாக ஆந்திராவில் கவர்னர் முயற்சியில் தெலுங்கானா முதல்வரும், ஆந்திரா முதல்வரும் தங்கள் மாநில வேறுபாடுகளைக் களைய சந்தித்திருப்பது சிறந்த முன் மாதிரியாகும். இதனையே அனைவரும் பின்பற்றினால் நாடு நலன்பெரும்.

11) பத்திரிக்கை சுதந்திரம் வேண்டும் தான், அதற்காக தனிப்பட்டவர் சுதந்திரத்தில் தலையிட்டு ஒருதலை பட்சமாக விசாரணை நடத்தி, தண்டனையும் கொடுக்க சிபாரிசு செய்யும் அளவிற்கு செய்திகள் வெளியிடுவது எந்த வகையில் நியாயம் என்று கேட்கின்ற பலரும் இருகின்றார்கள் அல்லவா?

12) நீதித்துறை சமன் செய்து சீர்தூக்குவதாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் அந்த நீதிபதி நியமனத்தில் ஒருதலை பட்சம், ஊழல் நீதி அரசர்கள் உச்ச்சமன்றத்திற்கு மற்றும் உயர் நீதிமன்றத்திற்கு நியமனம் போன்ற விவகாரங்கள் முன்னாள் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி மார்கண்டேய கச்சே எழுப்பி இருப்பது உயர் நீதி மன்றங்களில் இனியும் நீதி கிடைக்குமா என்பது கேள்விக்குறியாக இல்லையா?

13) இந்திய நாடு இரண்டாகப் பிரிந்த போது மதக் கலவரங்கள் ஏற்பட்டு சொந்த மண்ணிலே சொத்து சுகம் இழந்து அகதிகளானோம். அதன் உச்சக் கட்டத்தில் இந்தியநாட்டின் சுதந்திரத் தந்தை மகாத்மா காந்தியினையே இழந்தோம். ஆனால் கடந்த நான்கு மாதத்தில் 509 மதக் கலவரங்கள் நம் நாட்டில் நடந்திருக்கின்றது என்று ஊடகங்கள் சொல்லும் போது  சுதந்திர இந்தியாவில் இன்னுமா மதக் கலவரம் என்று கேட்கத்தோனாமலில்லை!

14) ஒரு நாடு தன் எல்லைப் புறத்தினை காப்பது மிக முக்கியமாகும். நாம் மூன்று புறத்திலும் கடலாலும், வடபுறத்தில் மலையாலும் சூழப் பட்டுள்ளோம். 1971 ஆம் ஆண்டு பங்களாதேஸ் யுத்தத்தின்போது இந்தியாவினை அமெரிக்கா தன் போர்க்கப்பலை இந்து மகாக்  கடல் பகுதிக்கு பாகிஸ்தானுக்கு ஆதரவாக அனுப்பி பயமுறுத்தும் வேளையில் ஈடுபட்டது. 1962 ஆம் ஆண்டு சீனா நமது எல்லையில் ஊடுருவியது, அதில் நமது படைகளுக்கு தோல்வி கிடைத்தது. ஆனால் அதன் பின்பு வந்த கார்கில் போர், சியாச்சன் போர்களில் நாம் பாகிஸ்தானை வென்றோம். இன்று கூட சீனா நமது எல்லையில் ஊடுருவி சீண்டுகிறது. ஆகவே இந்திய நாடு பாதுகாப்பாக இருக்கவேண்டுமென்றால் தனது படைபலத்தினை வல்லரசு நாடுகளுக்கு இணையாக  உயர்த்த வேண்டும்.

நான் மேற்கோடிட்ட செயல்கள் சுதந்திர இந்தியாவிற்கு களங்கம் விளைவிக்கின்றன. எப்போது நம் நாடு உணவு, உடை, இருப்பிடம், மின்சாரம், தண்ணீர், ரோடு வசதி, உயர்கல்வி, மலிவான மருத்துவ சிகிச்சை, மாசில்லா காற்று போன்றவை கிடைக்கப் பெருகின்றோமோ அப்போதுதான் நாம் உண்மையான சுதந்திரத்தினை சுவைக்க முடியும் என்றால் மிகையாகுமா?

மனம் போன போக்கிலே மங்கையர் வாழலாமா?

(டாக்டர் ஏ.பீ. முகமது அலி, ஐ.பீ.எஸ்(ஓ)

சமீப காலங்களில் ஒரு முஸ்லிம் பெண் எழுத்தாளர், பெண் கவிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள் ஆண் படைப்பாளிகளால் புறக்கணிக்கப் படுகின்றார்கள் என்று 2014 ஜூலை மாதம் முதல் வாரத்தில் குரல் எழுப்பி உள்ளார். அந்த எழுத்தாளரே முஸ்லிம் சமூகத்தில் பெண்களுக்கு சுதந்திரம் இல்லை என்று புத்தக வாயிலாகவும், பத்திரிக்கைகளிலும் கருத்துக் களை வெளியிட்டு உள்ளார். அவர் கூற்று உண்மையா என்று ஆராய்வதிற்காகவே இந்தக் கட்டுரை புனையப் பட்டுள்ளது.

படித்த இளைஞர்கள் எழுத்தாளர்கள் பெண்களா அல்லது ஆண்களா என்று பார்ப்பதில்லை. அல்லது படைப்பாளிகளும் எந்த ஒரு படைப்பாளியையும் தரம் தாழ்த்திப் பார்ப்பதில்லை. ஒருவர் வாழ்க்கையில் முன்னேற இன்னொருவர் ஏணியா இருந்தால் அவர் பிற்காலாத்தில் சோபிக்க முடியாது.  தன் கையை ஊண்டி கர்ணம் போடுகிறவர்கள் தான் முன்னேற முடியும் என்பதினை உலக பெண் பிரபலங்கள் காட்டி உள்ளார்கள்.

உதாரணமாக 'தி அன் அமெரிக்கன்ஸ்' எழுதிய மோலி ஆண்டபோல் என்ற கவிஞர், 'வி நீட் நியூ நேம்ஸ்' எழுதிய புலவாயா, 'தி அற்காடிஸ்ட்' எழுதிய அமெண்டா கப்ளின், ஹன்டேர்ஸ் இன் தி ஸ்நொவ்' எழுதிய டிசி ஹிளியர்ட் ஆகிய படைப்பாளிகளும் பெண்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் இதுபோன்ற குற்றச்சாட்டை சொல்லவில்லை. இந்திய முஸ்லிம் பெண் படைப்பாளிகளான, 2000 ஆம் ஆண்டு சிறந்த கவிதைக்கான பரிசினை வென்ற சானாஸ் ஹபிப், ரசிதா  ஜஹான், அனிஸ் ஜங் ஆகிய படைப்பாளிகளும், அல்லது பல விருதுகள் வென்ற அருந்ததி ராயும் எப்போதும் குறை சொன்னது இல்லை.

அல்லது உலகில் தலை சிறந்த பெண்மணிகள் என்று கருதப் படும் ஜெர்மன் நாட்டு அதிபர் ஏஞ்சலினா மார்கள், பெப்சிகோலா நிர்வாகி இந்திரா நூயி, ஐசிஐசிஐ நிர்வாகி சந்தா கோச்சார், இந்தியன் தேசிய காங்கிரஸ் தலைவர் சோனியா ஆகியோர் தங்களை பெண்கள் என்பதால் புறக்கணிக்கின்றனர் என்று ஒருபோதும் சொன்னதில்லை.

பின் எங்கே இந்த ஆணாதிக்க புகார் வந்தது?

ஒருவர் எப்படி எல்லாமே வாழலாம் என்ற ஒரு சமூகமும், ஒருவர் இப்படித் தான் வாழவேண்டும் என்ற இன்னொரு சமூகமும் உலகில் உள்ளது. முன்னாள் கூறப்பட்ட  வாழ்வு சுதந்திர சமூகத்தினை சுட்டிக் காட்டுகிறது.  அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் 16 வயதிற்கு மேல் உள்ளவர்கள் பெற்றோர் கட்டுபாட்டில் இருப்பதில்லை. அமெரிக்காவின் ஜனாதிபதி ஒபாமா கூட ஒரு பேட்டியில், தன் மகள்கள் வளர்ந்து விட்டதால் சில அறிவுரைகளுடன் கூடிய கட்டளைகள் பிறப்பிக்க வேண்டியதாக கூறியிருக்கின்றார். ஏனென்றால் அமெரிக்கா மற்றும் சில மேலை நாடுகளில் ஏன் நம் இந்திய நாட்டில் கூட திருமணமாகாமல் சேர்ந்து வாழ்வதும், ஓரினினை சேர்க்கையில் இன்பம் காணுவதும் கூடிக் கொண்டே வருகிறது. சமீபத்தில் இங்கிலாந்தில் ஒரு அதிசிய நிகழ்ச்சி நடந்துள்ளது. அதாவது ஒரு 12 வயது பள்ளிச்சிறுமி தன் தாயிடம் தன் வயிறு வலிப்பதாக சொல்லியிருக்கிறாள். பெற்றோர் டாக்டரிடம் அவளை பரிசோதித்துப் பார்த்தபோது அந்த சிறுமி கற்பமடைந்து இருப்பது தெரியவந்துள்ளது. அதற்குக் காரணமானவன் யார் என்றால் தன் பள்ளியில் ஒன்றாகப் படிக்கும் 13 வயது சிறுவனாம். நாம் என்றால் கூவோ, முறையோ என்று அழுது புழம்பியிருப்போம். ஆனால் அந்த சிறுமியின் பெற்றோர்  மகள் கற்பமுற்றிருக்கிறாள் என்று ஒரு விழா எடுத்து விருந்தும் வைத்தார்களாம். அது ஒரு சமுதாயம். ஆனால் அந்த சமூக அமைப்பில் நாமும் இருக்க வேண்டுமா என்பது தான் என் கேள்வியே!

இரண்டாவதாக கூறப்பட்டுள்ள வாழ்வு சமூகக் கட்டுபாடுடன் நடத்தப் படும் வாழ்வு ஆகும். ஒரு சமூகத்தில் பெற்றோர்,உற்றார், பக்கத்து வீட்டார், ஊரார் என்ற சமூக வட்டத்தில் அமைவதுதான் சமூக வாழ்வு. நமது தமிழ் சமூகத்தில் ஏன் பெண் பெரியவள் ஆனதும் பெற்றோர் சிலக் கட்டுபாடுகளை விதிக்கின்றனர். ஏனென்றால் வளரும் பிள்ளைகளுக்கு நல்லவன் யார் கெட்டவன் யார் என்று தெரிவதில்லை. தமிழிலில் ஒரு பழமொழியில், ' முல்லைச் செடிக்கு கள்ளிக்கொடி என்று தெரிவதில்லை' என்று சொல்லுவார்கள். பருவம் அடைந்ததும் பெண்கள் குணத்தினை சொல்வதிற்காக மேற்கூறிய பழமொழியினை சொல்வார்கள்.

பருவம் அடைந்ததும் ‘ஜன்னலை அடைத்து விடுவார்கள்’ என்று கூப்பாடு போடுவது, பருவம் அடைந்ததும் கோழி தன்  குஞ்சினை கட்டிக்காப்பது போன்ற செயலாகும்.  ஜன்னல் திறந்து இருந்தால, 'கதவைத் திற காற்று வரும் என்று'  கதைவிட்ட பெங்களூர் சாமியார் ஒரு நடிகையைக் கூட தன் காம விளையாட்டுக்கு விட்டு விடவில்லை என்பது போலாகிவிடுமல்லவா? ஆகவே தான் பெண்களை கண்ணியம் தவறாது வளர்க்கிறார்கள் அது எப்படித் தவறாகும்? ஒன்று சமூக அமைப்பில் இருக்க வேண்டும், இல்லையென்றால் ப்ரீ சொசைட்டி என்ற அமைப்புக்கு மாறி விடவேண்டும்.

இறைவனின் படைப்பில் விலங்குகள், பிராணிகள்,பறவைகள், செடிகள், ஏன் கடல்கள் கூட ஆண், பெண் என இருபிரிவாகப் படைத்துள்ளான். அவைகளில் ஆண் இனங்கள் தங்கள் பெண் இனங்களிடம் வெறி காட்டுவதோ, பெண் இனங்களை  அடிமைப் படுத்திக் கொடுமைப் படுத்துவதோ இல்லை.ஆண்களின் பாலியல் தேவைகளை பூர்த்தி செய் வதும், இனப் பெருக்கத்தின் சுமைகளை தாங்குவதும் குஞ்சுகளை, குட்டிகளை பராமரிப்பதும் பெண் இனங்களே.அந்த இரு பாலாரிடமும் ஏற்றத் தாழ்வுகள் இருந்தாலும் அவை இணக்கமாகவே வாழ்கின்றன. ஆனால் மனித இனத்தில் மட்டும் அந்த ஏற்றத் தாழ்வு, ஆணாதிக்கக் குற்றச்சாட்டுகள் வந்த வண்ணம் உள்ளன. அதன் ஒரு விளைவு தான் பெண் சிசுக் கொலை, வரதட்ச்சனைக் கொடுமை, பாலியல் வன்முறை, உடன்கட்டை ஏறுதல், விதவை இழிவு, முதியோர் புறக்கணிப்பு,போன்ற பெண்களுக்கு எதிரான கொடுமைகள் நம்மை விட்டு நீங்க பெருமானாரின் கதீசுகளும், வழிமுறைகளும் இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் ஒழிக்கப் பட்டு விட்டன.

இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் ஆணாதிக்க விமர்சனத்திற்கு ஆளாவது முக்கிய காரணமாக இருப்பது ஹிஜாப் முறை கடைப் பிடிப்பது தான். பெண்ணை ஆணாதிக்கத்தின் உச்சக் கட்டக் கொடுமையில் இருந்து விடுவிக்க இஸ்லாம் பரிந்துரைக்கும் காரணமே ஹிஜாப் தான். ஏன் என்றால் ஹிஜாப் பெண்ணை கடைச்ச்சரக்காகவும், காட்ச்சிப் பொருளாகவும் ஆக்கி அவளது கற்ப்பை சூறையாடும் காமுகர்களிடம் இருந்து விடுவிக்கும் பாதுகாப்பு அரணாக இருக்கின்றது என்றால் மறுக்கமுடியாது. அது மட்டுமா? ஒரு பெண் பொது வாழ்வில் ஈடுபடும்போது அந்நிய ஆண்களின் காமப் பார்வையும், மற்றும் பிற தீங்குகளில் இருந்தும் ஏற்படும் இடையூறுகளில் இருந்து தவிர்த்து அவளது கடமையினை நிறைவேற்ற பயன் படுவது தான் ஹிஜாப் ஆகும். எத்தனையோ மேல்நாட்டுப் பெண்கள் ஹிஜாப் அணிவதை மிகவும் பெருமையாக பேசுகிறார்கள். ஏன் நம் தெருவில் நடமாடும், அல்லது வாகனங்களில் செல்லும் அந்நிய பெண்கள் கூட ஹிஜாப் அணிவதினை சென்னையில் பார்க்கவில்லையா?

ஒரு காலத்தில் ஹிஜாப் அணிந்து விளையாட்டில் கலந்து கொள்ள அனுமதியில்லை. ஆனால் இன்று உலகப் போட்டிகளில் ஈரான் நாட்டுப் பெண்கள் ஓட்டப் போட்டிகளிலும், கால்பந்து போட்டிகளிலும்  பங்கேற்பதினைக் காணலாமல்லவா? அதில் என்ன கண்ணியம் கேட்டு விட்டது?

உலகெங்கும் பெண்ணடிமைத்தனம் மேலோங்கியக் காலங்களில் பெண்ணுக்கு,

1) பெண் குழந்தை பிறப்பது இழிவல்ல எனக் கருதி அந்தக் குழந்தையினை உயிருடன் புதைக்கும் தாய் மனம் பதை பதைக்கும் பாதாகரமான செயலைத் தடுத்து ஒழித்தது.

2) கல்வி கற்பது ஒவ்வொரு ஆணுக்கும், பெண்ணுக்குமுள்ள உரிமை என்று கூறியது. 3) மானிட சமன்பாடு இஸ்லாத்தில் உண்டு.திருக் குரான்( 4"1), "மனிதர்களே! நீங்கள் உங்கள் இறைவனைப் பயந்து நடந்து கொள்ளுங்கள். அவன் உங்கள் யாவரையும் ஒரே ஆன்மாவில் படைத்தான். (ஆரம்பத்தில் அந்த ஒருவரைப் படைத்து) அவரிலிருந்து அவரது மனைவியைப் படைத்தான். பின்னர், அவர்கள் இருவரிலிருந்தும் பல ஆண்களையும்,பெண்களையும் பரவச் செயதான்'.

3) பெண்களின் உயிர், கண்ணியம், சொத்து ஆகியவற்றிக்கான உரிமைகள் ஆண்களைப் போன்றே வழங்கப் படுகின்றன. சொத்துக்கள் வைத்திருப்பது மட்டுமன்றி அதனை விற்கவோ, வாங்கவோ பூரண சுதந்திரம் பெண்களுக்கு வழங்கப் பட்டுள்ளது.

4) ஆண்களைப் போன்று பெண்களுக்கும் பொருளீட்டும் சமத்துவத்தினை தந்தது இஸ்லாம். அமெரிக்காவில் கூட 2008 ஆண்டு பாரக் ஒபாமா அமெரிக்காவின் ஜனாதிபதியான பின்பு தான் ஆண்களுக்கு நிகராக பெண்களுக்கு ஊதியம் வழங்கி ஆணையிடப் பட்டது.

5) ஆண்கள் இறந்து விட்டால் பெண்களுக்கு சொத்தில் பங்கு.

6)இஸ்லாமிய திருமணம் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் சம உரிமை உள்ள வாழ்க்கை ஒப்பந்தம் தவிர யாருக்கும் எவரும் அடிமையில்லை. பெண்ணுக்கு மகர் கொடுத்து செய்யுன் சீர் திருத்தக் கல்யாணம்.

7)ஆண்களுக்கு மட்டுமன்றி பெண்களுக்கும் விவாகரத்து பெரும் உரிமை உண்டு. அதேபோன்று பெண்கள் மறுமணம் செய்யவும் அனுமதியுண்டு.

8) பெண்களுக்கு சாட்சியம் சொல்ல உரிமை உண்டு இஸ்லாத்தில்.

9) போரில் கூட எதிரி நாட்டுப் பெண்களை பாதுகாப்போடு கண்ணியமாக நடத்த வேண்டும் என்று சொல்லி அதன் படி நடந்தது இஸ்லாம்.

ஆனால் அந்த இஸ்லாமிய மார்க்கத்திற்கு களங்கம் ஏற்படும் அளவிற்கு இஸ்லாமியப் பெண் ஒருவர் தன்னுடைய கருத்துக்களால் தொடர்ந்து களங்கம் ஏற்படுத்தி வருவது அவரது அறியாமையினைக் காட்டுகிறது.

தமிழில் ஒரு பழமொழி,'சீமைக்கு ராணியானாலும், வீட்டுக்கு அவள் மனைவி' என்பதினை எந்தப் பெண்ணும் மறக்கக் கூடாது.

இந்திய நாட்டில் முன்னாள் ஜனாதிபதி வி.வி.கிரி மனைவி ஒரு முறை, 'ஜனாதிபதி மாளிகையில் உள்ளூர் வெளிநாடு பிரமுகர்கள் பலருக்கு சமைத்துப் போட 250 சமையக் காரர்கள் இருந்தாலும் நான் என் கணவருக்கு என் கைப் பட சமைப்பதையே பெருமையாக எண்ணுகிறேன்'

என்று கூறினார்.

ஆகவே வாழ்க்கையில் முன்னேற பல்வேறு வழிகள் உண்டு. அதற்காக தான் சார்ந்த சமூகத்தினை தரம் தாழ்த்தி எழுதி ஒருக் காலமும் புகழ் அடைய முடியாது என்பது வெள்ளிடைமலையல்லவா?

புரையோடியிருக்கும் மறக்கமுடியாப் பழக்கங்கள் !

சென்னை உயர் நீதி மன்றத்தில் 2014 ஆம் ஆண்டு முதல் வாரத்தில் ஒரு வழக்கு நடந்து அதன் தீர்ப்பும் வெளி வந்தது சிலர் படித்து இருப்பீர்கள். இருந்தாலும் அதனை இங்கு சுட்டிக் காட்டினால் நோன்பு நேரத்தில் பொருத்தமாக இருக்கும் என எண்ணுகிறேன்.
அதாவது சென்னை தி.நகரில் ஒரு முஸ்லிம் வியாபாரி கனி(பெயர் மாற்றப் பட்டுள்ளது) மற்றொரு முஸ்லிம் வியாபாரி செய்யது (பெயர் மற்றப் பட்டுள்ளது) அவர்களுக்கு ரூ.22 லக்சம் கடனாகக் கொடுத்துள்ளார். வியாபாரி செய்யதும் ரூ 23 லக்சம் வட்டியாக மட்டும் வியாபாரி கனிக்கு கொடுத்துள்ளார். இருந்தாலும் வியாபாரி கனி தனது முதல் ரூ. 22 லக்சத்தினை உடனே செலுத்த வேண்டும் இல்லையென்றால்
 மேலும் வட்டி கொடுக்க வேண்டும் என்று மிரட்டுவதாக செய்யது உயர் நீதி மன்றத்தில் புகர் செய்து வழக்கும் விசாரணைக்கு வந்தது. அதனை தீர்ப்பு வழங்கிய நீதிபதி வேற்று மதத்தவராக இருந்ததால் அவர் புருவம் உயர்த்தி ஆச்சரியத்துடன் இந்த வழக்கினை பார்த்திருப்பார் என்பது நிச்சயம். ஏன் என்றால் இஸ்லாத்திலும், நபி பெருமானார்(ஸல்)அவர்களின் போதனைக்கு எதிராகவல்லவா இந்த வட்டி
 வழக்கு உள்ளது. யூதர்கள் அதிக வட்டி வாங்குவதால் அரபு சமூதாயம் கடனாளியாக மூழ்கி இருக்கின்றது என்ற வேதனை களைய வட்டி வாங்குவது கொடுப்பது தடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஆனால் உயர் நீதிமன்ற வழக்கில் வட்டி 1400 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் இஸ்லாமிய சமூதாயத்தில் குட்டிபோட்டு பெருகி விட்டது எண்ணி நாம் மட்டுமல்ல மதிப்பு மிகு நீதிபதியும் வேதனைப் பட்டு வியாபாரி செய்யது கொடுத்த
 ரூ 23 லக்சமே போதுமானது மறுபடியும், அவரை வியாபாரி கனி எந்த தொந்தரவும் செய்யக்கூடாது என்று உத்திரவு பிறப்பித்துள்ளார்.
இது எதனைக் காட்டுகின்றது என்றால் இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் தடை செய்யாப் பட்ட சில பழக்க வழக்கங்கள் இன்னும் நம்மிடையே உலா வந்தவண்ணம் தான் இருக்கின்றது என்று சில சம்பவங்கள் மூலமாக எடுத்துச் சொல்வது பொருத்தமாக இருக்குமல்லவா?
நம்மிடையே திருமண வைபவங்களில் மணங்கமழும் பிரியாணி இல்லாக் கல்யாணமே  இப்போது எல்லாம் இல்லை என்றே சொல்லலாம். ஆனால் அப்படி பிரியாணி வழங்கப் படுவதால்  அந்தக் கல்யாண மண்டபகத்தின் அருகில் உள்ள டாஸ்மாக் கடைகளுக்கு ஏகப் பட்ட வருமானம் கிடைக்கின்றதாம். நான் ஒரு தடவை எழும்பூரில் உள்ள ஒரு திருமண நிகழ்ச்சிக்குக் காரில் சென்றேன். அந்த திருமண வாசலில் ஒரு டாஸ்மாக் கடை
 உள்ளது பலருக்கும் தெரியும். அப்போது எனக்குத் தெரிந்த நபர்கள் இருவர் அங்கும் இங்கும் பார்த்துக் கொண்டு டாஸ்மாக் கடையில் மது வாங்கிக் குடித்துக் கொண்டு இருந்தது பார்த்து அதிர்ச்சி அடைந்தேன். ஏனென்றால் குடித்தவர்கள் முஸ்லிம் சகோதரர்கள். குடி குடியைக் கெடுக்கும் என்று 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இஸ்லாத்தில் சொல்லப் பட்டாலும் இன்னும் அந்த பழக்கங்களை நமது
 சகோதரர்கள் மறந்தபடில்லையே! எத்தனை எத்தனை குடும்பங்கள் குடியினால் நடுத்தெருவிற்கு வந்து அவலப் பட்டுள்ளது பலருக்குத் தெரியும். இருந்தும் ஏன் அந்தத் தொற்றுநோயினை தொடர்கிறார்கள் என்பது புரியாத புதிராக உள்ளதல்லவா?
2014 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில் ஒரு பத்திரிக்கை செய்தி. தமிழக கடக்கரை ஓர முஸ்லிம் ஊரில் பல லக்சம் ரூபாய் வைத்து சூது விளையாண்ட முஸ்லிம் சகோதரர்கள் கைது செய்யப் பட்டுள்ளனர் என்று. போலீசார் அவர்களிடமிருந்து அடகு வைத்த இரு சக்கர வாகனங்கள், மைனர் செயின்கள், கைகிடியாரம், வீட்டுப் பத்திரம் போன்றவை கைபாற்றியாதாக செய்தியும் வெளி வந்தது வேதனையாக இல்லையா? சில
 வியாபாரிகள் கூட நல்ல வருமானம் உள்ள தொழில்களை சூதாட்டம் மூலம் இழந்த கந்தலான கதை எல்லாம் இருக்கின்றது சிலருக்குத் தெரியும். சில மாதங்களுக்கு முன்பு ஒரு நடுத்தர  வயது முஸ்லிம்  தொழில் அதிபர்  பக்கத்து மாநிலத்திற்கு தொழில் விசயமாக சென்றாராம். அங்கு தன் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து விடிய விடிய சீட்டாட்டக் கச்சேரியில் கலந்து கொண்டாராம். இவ்வளவிற்கும் அவர் இருதய
 நோயாளியாம். சீட்டாடிய தாக்கம் உடல் நிலை பாதித்து மரணித்து விட்டாராம். அவரை நம்பி உள்ள மனைவி, குழந்தைகள், உற்றார், உறவினரை அவர் கொஞ்சமாவது சிந்தித்துப் பார்த்தாரா? இல்லையே!
அதே போன்று தான் விலைமாதர்களையும், சில நடிகைகளையும் ஆசை நாயகிகளாக வைத்து பெருமை பேசும் முஸ்லிம் பிரமுகர்கள் அப்படிப்பட்ட பெண்களிடம் பல கப்பல் கவிந்த கதைகளும் உண்டு என்று அவர்களுக்குத் தெரியாதது இல்லையே! பின்பு ஏன் அந்த சுகம்? கிளிகள் போன்ற அழகிய மனைவிகள் இருந்தாலும் பிறர்க்கு குரங்கு போன்ற பெண்கள் அவசியம் என்று அவர்கள் நினைக்கின்றார்கள். ஆனால் குரங்கு
 பிடித்தால் விடாது என்று அவர்களுக்கு ஏன் தெரியவில்லை?
இஸ்லாமிய சட்டதிட்டங்கள் இந்திய நாட்டில் இல்லைதான். ஆனால் ஒழுக்க நெறிபோதனை செய்யும் சரியத் சட்டங்களை மீறி நடக்கலாமா? பணக்காரர், செல்வாக்குள்ளவர்களுக்கு அந்த சட்ட விதிகள் கட்டுப் படுத்தாதா?
சென்னை உயர் நீதி மன்றத்தில் ஒரு சொத்தில் போலி ஆவணம் தயாரித்து சொத்தை அபகரித்த வழக்கில் நீதிபதி அவர்கள் 10.7.2014இல் தீர்ப்பு வழங்கும்போது முஸ்லிம் நாடுகளில் உள்ளதுபோன்ற சட்டத்தினை மீறுபவர்களை கை, கால், விரல்கள் வெட்டப் படுவது இங்கே இல்லையே என்று ஆதங்கப் பட்டுள்ளார்!

ஆனால் உச்ச நீதி மன்றத்தில் 7.7.2014 கூறப் பட்ட தீர்ப்பின் பொது நீதிபதிகள் இந்தியா சட்டத்திற்குப் புறம்பாக எந்த சரியத் தீர்ப்பும், பத்வாவும் செல்லாது என்று கூறியுள்ளனர். அந்த வழக்கின் சாராம்சம் இதுதான். உத்தர் பிரதேஷ் மாநிலத்தில்   முசாபார்நகர் மாவட்டத்தில் குக்ட கிராமத்தில் வாழும் ஒரு முஸ்லிம் பெண்மணியை அவருடைய மாமனார் பாலியல் பலாத்காரம் செய்து விட்டார்
 என்று ஜமாத்தார்களிடம் முறையிட்டால் அங்குள்ள ஜமாத்தார் இனிமேல் அந்தப் பெண் மாமனாருடன் தான் வாழவேண்டும், கணவருடன் வாழ தகுதி அற்றவள் என்று தீர்ப்பு வழங்கி உள்ளனர். இது எந்த வகையில் நியாயம் என்று நீதி அரசர்கள் கேள்விகனை எழுப்பி உள்ளது நியாயம் தானே! அதனைப் புரிந்துகொள்ளா சிலர் கண்டங்கள் எழுப்பி உள்ளனர்.
சில சமயங்களில் சரியத் கோர்ட் என்று வைத்து இருப்பவர்கள் சட்ட நுணுக்கம் தெரிவதில்லை. மாறாக வல்லமை வாய்ந்தவர்களுக்கு தீர்ப்பு வழங்கும் பழக்கத்தினை கடைப் பிடித்து வருகிறார்கள் என்பதினை இரண்டு சம்பவங்கள் மூலம் விளக்கலாம் என நினைக்கின்றேன்.

நான் சிறுவனாக இருந்தபோது நடந்த சம்பவம். எங்களூருக்கு அருகில் உள்ள ஊரில் ஒரு கோவிலில் அய்யனார் சாமி திருவிழா. அந்தத் திருவிழாவில் ஒரு முஸ்லிம் வயதான பெண்மணி கடலை அவித்து விற்பனைக்காக சென்றுள்ளார். ஆனால் அந்த ஊர் ஜமாத்தார் அந்தப் பெண்மணிக்கு அந்தக் காலத்தில் ரூ.100/ அபராதம் விதித்ததோடு அல்லாமல், அந்த அபராதம் கட்டும் வரை அந்தக் குடும்பத்தில் தொடர்பு வைத்துக்
 கொள்ளகூடாது என்றும் ஆணை இட்டது இன்றும் பசுமையாக உள்ளது. ஆனால் இன்றும் கூட பழனி போன்ற ஊர்களில் முஸ்லிம்கள் பூஜை சாமான்கள் விற்பனை செய்வது பார்க்கலாம்.

அடுத்த ஒரு சம்பவம் ஒரு மணமகள் சம்பந்தப் பட்டது. ஒரு பெண் ஒரு உறவினருக்கு பள்ளிப்படிப்பை பாதியில் நிப்பாட்டி திருமணம் செய்து கொடுத்தார்கள். திருமண நாள் அன்று பல கனவுகளோடு இருந்த அந்த பாலினப் பெண் கணவன் தன்னை ஆதரிப்பான் என்று தன்னையே கொடுத்ததாள். ஆனால் சில மணித்துளியிலேயே கணவனுடைய செல்போனுக்கு கள்ளகாதலி அழைப்பு விடுத்தாள். பாவம் நொறுங்கிளால் அபலைப் பெண்.
 எங்கு முறையிட்டும் நியாயம் கிடைக்க வில்லை.மாவட்ட சரியத் நீதி மன்றமும் மணமகன் பக்கமே தீர்ப்பு வழங்கி அபலைப் பெண்ணுக்கு அநீதி இழைத்தது. கடைசியாக நீதி மன்றம் தான் அவளுக்கு உதவியது.

ஆகவே தான் நீதி வழுவாது தீர்ப்பு வழங்க வேண்டும் என்று உச்ச நீதி மன்ற நீதிபதிகள் அறிவுரை வழங்கி உள்ளனர். பணபலம், அதிகாரம், ஆள் பலம் சிலரது கண்களை மறைத்து புரையோடிய பழக்க வழக்கங்களில், மற்றும் அநீதியான செயல்களில் ஈடுபடுகின்றனர். 

திரிபுரா மாநிலத்தில் ஒரு பெண் சிறுமிக்கு ஜனவரி மாதம் இரண்டாம் வாரத்தில், 2015 ஆண்டு  நேர்ந்த கொடுமையினை இந்த சமயத்தில் உங்களுக்குச் சொல்லலாம் என நினைக்கின்றேன்.திருபுரா மாநிலம் புதியா  என்ற கிராமத்தில் அபுல் ஹசன் என்பவருக்கு ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்து அதற்கு ஒன்பது வயதாகிறது. அதற்குப் பிறகு பெண் குழந்தை பிறக்கவில்லை. அதற்காக மனைவியிடம் ஏன் தனக்கு ஆண் பிள்ளையினை பெற்றுக் கொடுக்கவில்லை என்று அன்றாடம் சண்டை போட்டுக் கொண்டு இருந்தார். ஒருநாள் மனைவி தனது உறவினர் வீட்டுக்குச் சென்ற சமயம் பார்த்து அந்த சிறுமியின் வாயில் துணியினை திணித்து, இரண்டு கைகளையும் கட்டி, தனது வீட்டு புறக்கடையில் ஒரு குழி தோண்டி புதைக்க ஆரம்பித்தாராம். எங்கும் நிறைந்திருக்கும் எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் அவருடைய மனைவி திடீர் என்று வீட்டுக்குள் வந்து விட்டாராம். உடனே அபுல் ஹசன் அந்தக் குழந்தை மீது செத்தைகளைப் போட்டு மூடி விட்டு ஒன்றும் தெரியாதவர் போல புறக்கடையிளிருந்து வீட்டுக்குள் வந்தவரை  வழிமறித்து எங்கே என் ஆசை மகளைக் காணவில்லை என்று பாசமுள்ள தாய் கேட்டாராம். அதற்கு அபுல் ஹசன் பதில் ஏதும் சொல்லாமல் மழுப்பினாராம். அதனால் கணவன் மனைவிக்குள் சண்டை வந்ததாம். சண்டை சத்தம் அதிகமாக பக்கத்து வீட்டார் கூடி அபுல் ஹசனைப் பிடித்து உழுப்பினதும், அவர் பிள்ளையினை புறக்கடையில் புதைத்ததினை சொல்லி உள்ளார். உடனே பக்கத்து வீட்டாரும், பெற்ற தாயும் பதறியடித்து சென்று புதைகுழியிலிருந்து பாதி புதைத்த நிலையில் மகள் மீட்கபட்டாளாம். காவல் நிலையம் வரை சென்று அபுல் ஹசன் கம்பி எண்ணுகிறாராம்.

இது எதனைக் காட்டுகின்றது என்றால், இருண்ட அராபியாவில் காட்டரபிகள் மத்தியில் 1450 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்த பிறந்த பெண் குழந்தைகளை உயுருடன் புதைக்கும் மூடப் பழக்கத்தினைத் தான் காட்டுகின்றது. ஒரு குழந்தைக்கு உயிர் கொடுப்பவனும், அந்தக் குழந்தைக்கு வாழ்வழிப்பவனும் ஏக நாயகன் அல்லாஹ்வே என்று அவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லியும், குழந்தைப் பாக்கியம் ஒரு இறை அருள், அதன் உயிரினைப் போக்க யாருக்கும், ஏன் அந்தக் குழந்தைக்குக் கூட உரிமை இல்லை என்று சொல்லி அறவே அரபு மண்ணிலிருந்து ஒழித்த பெருமை பெருமானார்(ஸல்) அவர்களைச் சாரும். ஆனால் பெயரளவில் முஸ்லிமாக உள்ள அபுல் ஹசன் போன்றோர் இன்னும் கடைப் பிடிக்க முயற்சி செய்ததினை எண்ணும் போது முஸ்லிம்களாகிய நாம் வெட்கி தலை குனியாமல் இருக்க முடியவில்லையல்லவா.

ஆகவே பல்வேறு முஸ்லிம் இயக்கங்கள் இஸ்லாமிய மார்க்க நண்பகளிடம் இன்னும் இருக்கும் புரையோடிய பழக்க வழக்கங்களை விட்டொழிய அனைத்து இயக்கங்களும் முழு மூச்சில் ஈடுபட வேண்டும் என வேண்டுகோள்  விடுக்கலாமே!

'பொறுமையுடன் கேட்டுப் பாருங்கள் அல்லாஹ் பொக்கிசத்தினை மூடுவதில்லை'

எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் ஐவேளை தொழுகையினை ஒவ்வொரு மானிடர் முன்னேறி ஏற்றம் பெற ஆணை இட்டுள்ளான் என்பதினை ஈமானில் நம்பிக்கை உள்ளவர்களுக்குப் புரிந்து இருக்கும். சிலர் அதனை ஒரு சடங்காகக் கருதலாம். அந்தத் தொழுகையின் மகத்துவத்தினை வலியிறுத்துவதிற்கு பல்வேறு  கதீசுகள் உள்ளன. அபூஹுரைரா(ரலி) அவர்கள் கூறியதாக புகாரியில்,  'ஒவ்வொரு நாளும் ஐவேளை ஒருவர் தன் வீட்டு அருகில் ஓடும் ஆற்றில் குழித்து வந்தால் அவருடைய உடலில் அழுக்கு எஞ்சி இருக்குமா ? அதேபோன்று ஐவேளை ஒருவர் தொழுது வந்தால் பாவங்கள் போக்கப் படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் ஒருவரின் உள்ளத்தில் நன்றி உணர்வு பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது என்றும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக புகாரியிலும், முஸ்லிமிலும், 'தொழுகை பாவங்களுக்குப் பரிகாரமாக அமைகிறது' என்றும் கூறப்படுகிறது. அப்துல்லாஹ் பின் அமர் பின் ஆஸ்(ரலி) அவர்கள் கூறியதாக, '(முஸ்னத் அஹமத் இப்னுஹிப்பான்) கூறியிருப்பதாவது, 'தொழுகையின் போது அவனது உள்ளத்தின் நிலைமை எப்படி இருந்து வருகிறது ? 'உலகப் பணிகளிலும்-கற்பனை என்னும் ஓடைகளிலும் தடுமாறித் திரிந்து கொண்டிருக்காது மனதினை அல்லாஹ்வின் பால் ஓர் நிலை கொள்கிறாரோ அவர்தான் உண்மையான பலன் அடைவார்கள்'

ஆகவே தொழுகையின் மகத்துவத்தினை உங்களுக்கெல்லாம் நன்றாகவே தெரிந்து இருக்கும். ஆனால் விஞ்ஞானப் பூர்வமாக அமெரிக்காவின் சான் பிரான்சிஸ்கோ ஜெனரல் மெடிக்கல் சென்ட்டர் தலைமை இதய நோய் மருத்துவர் டாக்டர் பிரைட் தொழுகையின் ஆராச்சியினை மேற்கொண்டார். அதாவது 1982 ஆகஸ்டு மற்றும் மே 1983 இடைப்பட்ட மாதங்களில் உள்ள 393 இதய நோயாளிகளை எடுத்து தொழாத 192 நோயாளியாக ஒரு குழுவும் 201 தொழும் ஒரு குழுவாகப் பிரித்து ஆராச்சியில் ஈடுபட்டார். அதில் அவர் கண்ட உண்மை என்ன என்று உங்களுக்கெல்லாம் கேட்க ஆவலாக இருக்கும். அவர் கண்டுபிடிப்பில் தொழுவதில் ஈடுபாடு கொண்டவர்களுக்கு, 'நுரையீரல் சார்ந்த நோய், நுரையீரல் அழற்சி மற்றும் அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின்பு வரும் சிக்கல்கள் வருவதில்லை ' என்றும் அறிந்தார்.

தொழுகையின் இயக்கவியல் அதாவது மெக்கானிக்ஸ் பற்றிக் கூறப்படுவதாவது, 'ஒரு பொருளினை பற்றி சிந்திக்கும் முறையின் எண்ணிக்கையினைப் பொறுத்து பலன் கிடைக்கும்'. மனதினை ஓர் நிலைப் படுத்தி ஒரு பொருள்மீது செலுத்தினால் அந்த பொருளுடன் தொடர்பு கொள்ளலாம்' என்ற நியதி. மனித எண்ண அலைகள் இறைவன் பக்கத்தில் செலுத்தினால் அது சுற்றுப்புறத் தாக்கத்தினை ஏற்படுத்தும். ஒரு குறைபோக்க மனதினை இறைவன்பால் செலுத்தி தொழுதால் அந்தக் குறைபோக்க வழிவகை செய்யும். ஒருவன் கோமானானாலும் இறைவனுக்கு அடிபணிந்து இறைஞ்சினால் அவனது பெறுமை மறைந்து இறைவன் முன்னாள் சிறுவனாகி விடுவான். தன்னலம் தலை தூக்காது பொதுநலம் மேல்நோக்கி இருக்கும்.

ஒரு மனிதன் இன்னல் படும்போது இறைஞ்சினால் அவன் மனதினை ஓர் நிலைப்படுத்துவது அதிகரிக்கும்.

நமது குறைகளை இறைவன் தொழாமலே நிவர்த்தித்தால் எந்தப் பொருளும் உற்பத்தியாகாது. நாம் நினைப்பது முழுவதுமாக கிடைக்காமல் இருக்கலாம், ஆனால் இறைவன் அருளுக்கு இணையாக யாரும் இருக்கமுடியாது. நமது கோரிக்கைகள் பூர்த்தியாக மனதினை அதிகமாக ஒர்நிலைப் படுத்தி இறைவனிடம் வேண்ட வேண்டும். உனது பகைவனதின் மனதினையும் உங்களுக்கு நண்பனாக்க இறை வழிப்பாட்டில் வேண்டினால் இறைவன் நிறைவேற்றுவான்.

சமீபத்திய மின் அஞ்சல்களில் பல்வேறு நண்பர்கள் 2014இல் நடந்த ஆட்ச்சி மாற்றத்தினைப் பார்த்து அஞ்சி கருத்துக்கள் தெரிவித்துள்ளனர். ஆனால் கல்லையும் கரைக்கும் வல்லமை கொண்ட அல்லாஹ்வினிடம் வேண்டினால் இந்திய முஸ்லிம்கள்  வாழ்வில் அல்லாஹ் ஒளி ஏற்றுவான்.

'தரை வணங்கிக் கேட்போருக்கு தந்து மகிழ்பவன்-தரணி எங்கும் நிறைந்திருக்கும் மகா வல்லவன், ஆர்வமோடு இறைஞ்ஜிவோருக்கு அல்லல் நீக்கும் தூயோன்  அல்லாஹ்' என்பதினை யாரும் மறக்க வேண்டாம்.

சபாஸ், சரியான போட்டி, ஜெயிக்கப் போவது யார்?

இந்திய நாடு ஜனநாயக நாடாக 1950ஆம் ஆண்டு பிரகடனப் படுத்தப் பட்டு பின்பு இந்த வருடம் 2014இல் நடக்கப் போகிற மக்களவைத் தேர்தல் ஒரு வித்தியாசமானது என்றால் நீங்கள் எப்படி என்று கேட்கலாம். அவை பின்வருமாறு:

1) தேர்தலில் வெற்றிபெற தேசியக் கட்சிகலான காங்கிரஸ், பாரதிய ஜனதா, இடது சாரிகள் மாநிலக் கட்சிகளின் கூட்டணியின் வெற்றியினை எதிர் நோக்கி இருப்பது.

2) மத்தியில் 2004 ஆண்டிலிருந்து இருமுறை பிரதமராக இருந்த மன்மோகன் சிங் அவர்கள் தேர்தல் பிரச்சாரங்களில் அவர் சார்ந்த காங்கிரசுக்கு தனது இமாலய சாதனை எதனையும் சொல்லி ஓட்டுக் கேட்க முடியாத நிலையில் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளால் தனது மந்திரிசபை முக்கி முனகியதால் அரசியலினை விட்டு சற்று ஒதுங்கி இருப்பது.

3) முக்கிய ஆளும் கட்சியான காங்கிரஸ் முக்கிய காங்கிரஸ் தலைவரிகளை எல்லாம் பின் தள்ளி,நேரு குடும்ப வாரிசினை முன்னிறுத்தி வாக்குச் சேகரிக்க முயல்வது.

4) பிரதான எதிர்க் கட்சியான பாரதிய ஜனதா தங்களை மதவாதக் கட்சி என்ற போர்வையிலிருந்து விலகி, மற்ற மாநிலங்களின் சாதனைகளை எல்லாம் விட்டுவிட்டு குஜராத் மாநில அரசு சாதனையினை மட்டும் முன்னுறுத்தி வெற்றி காண முயல்வது.

5) இடது சாரியின் மூத்த தலைவர்களான ஹர்கிஜித் சிங், ஜோதி பாசு மறைவிற்குப் பின்பு சிறந்த தலைமையினை இழந்ததோடு மட்டுமல்லாமல் மேற்கு வங்கம், கேரளா போன்ற மாநிலங்களின் ஆட்சியினையும் உட்கட்சிப் பூசலால் பறிகொடுத்து பொழிவிழந்து காணப்படுவது.

6) மாநிலக் கட்சிகலான மம்தா பானர்ஜியின் திரினாமுல் காங்கிரஸ், மாயாவதியின் பகுஜன சமாஜ் கட்சி, முலாயம் சிங்கின் சமாஜ்வாடிக் கட்சி, ஜெயலலிதாவின் அனைத்திந்திய அண்ணா டி.எம்.கே, கருணாநிதியின் டி.எம்.கே.ஆகியவை அதிக இடங்களில் வெற்றிப் பெற்றால் மத்திய அரசில் பிரதான அங்கம் வகிக்க முடியும் என்று அதிக இடங்களில் போட்டி போடுகின்றன.

7) இடதுசாரிகள் மூன்றாம் அணியினை அமைத்துப் போட்டிபோடும் எண்ணம் அதில் ஈடுபட்ட ஒவ்வொரு கட்சியும் வடக்கு, தெற்கு  என்று ஒவ்வொரு பக்கத்தில் இழுத்ததால் அதன் கனவு கானல் நீரானது.  அந்த முயற்ச்சியில் ஈடுபட்ட மூத்த தலைவர் பரதன் அவர்கள் தேர்தலுக்கு முன்பு மூன்றாம் அணி அமைக்க ஈடுபட்டது தவறு, 'சீ சீ இந்த பழம் புழிக்கும்' என்ற பழமொழிக் கேட்ப  ஒப்புக் கொண்டுள்ளார்.

உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயக நாடான இந்தியாவின் 2014 மக்களவைத தேர்தல் முடிவினை உலக வல்லரசு நாடுகள் உன்னிப்பாக கவனித்துக் கொண்டுள்ளன என்றால் மறுக்க முடியாது. அதற்குக் காரணம் ஆசியக் கண்டத்தில் பொருளாதார வீழ்ச்சியில் பல்வேறு நாடுகள் துவண்டபோது, சிறந்த பொருளாதார நிபுணராகத் திகழ்ந்த மக்மோகன் சிங் ஆட்சி பல்வேறு ஊழல் குற்றச்சாட்டால் கடைசி காலத்தில் பாராளுமன்றமே இயங்கமுடியாத முட்டுக் கட்டை ஏற்பட்டு மன வேதனையில் தேர்தலினை விட்டு சற்று ஒதுங்கும் பரிதாப நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. அது மட்டுமல்லாமல் மூத்த நிதி அமைச்சராக இருந்த சிதம்பரம் போன்றவர்களும் தங்களது சாதனைகளை சொல்லி தேர்தலில் நிற்காமல் கடைசி நேரத்தில் காமராஜர் திட்டத்தில் இளைஞர்களுக்கு வழிவிட்டு ஒதுங்கி நிற்பதாக கூறிக்கொண்டு தன வாரிசையே மார் தட்டி களத்தில் விட்டிருக்கிறார்.

அது ஒருபுறம் இருக்க 2002ஆம்  ஆண்டு பாரதிய ஜனதா மத்தியிலும், குஜராத் மாநிலத்திலும் ஆட்சி செய்தபோது உலகமே வியக்கத் தகுந்த மனித படுகொலையில் சுமார் 2000 முஸ்லிம் மைனாரிட்டி மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். அந்த மாநில முதல்வர் பிரதான மந்திரியாக அறிவிக்கப் பட்டு பல்வேறு வித்தைகளை கையாண்டு எப்படியாவது செங்கோட்டையில் அரியணையில் ஏறிவிட வேண்டும் என்று முயல்கிறது. அவ்வாறு ஆட்சி அமைத்தால் மத்திய அரசு எப்படி இருக்கும் என்று கீழே காட்சிக்கு வைக்கின்றேன்:

1) உத்திர பிரதேசத்தில் மூன்றாம் அணியினைச் சார்ந்த முலாயம் சிங்கின் அரசியல் வாரிசு அஹிலேஸ் யாதவ் ஆட்சி நடப்பது அனைவரும் அறிந்ததே! அந்த மாநிலத்தில் பி.ஜே.பி. அமைப்பாளராக இருந்த அமித் சா தான் குஜராத்தில் கலவரம் ஏற்பட்டபோது உள்துறை மந்திரியாக இருந்தவர்.அவர் பொறுப்பேற்றப் பின்னர் தான் முஜாபார் நகரில் முஸ்லிம்கள் சுமார் 60 பேர் கொலை செய்யப் பட்டு அங்குள்ள மக்கள் அனாதையாக பாய்சா பாத் நகரில் அடைக்கலம் பூண்டுள்ளனர். அந்த மக்களை வருகிற தேர்தலில் ஓட்டுப் போட விடமாட்டேன் என்று அந்தத் தொகுதி பி.ஜே.பி. எம்.எல்.ஏ கூறியிருக்கின்றார் என்றால் என்ன மன தைரியம் பாருங்களேன். அந்த கலவரத்தில் ஈடுபட்ட ஜேட் இன மக்களைக் கவர கடைகாலத்தில் காங்கிரசும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு அவர்களுக்கு இட ஒதிக்கீடு செய்து கவரலாம் என்று முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளது.

மேற்படி செய்கைகளின் மூலம் மத்தியில் பாரதிய ஜனதா அல்லது காங்கிரஸ் ஆட்சி வந்தால் மைனாரிட்டி சமூகத்தினவர் அமைதியாக வாழும் ஆட்சி அமையாது என்பதே திண்ணமே!

2) அதற்கு முன்னோடியாக இப்போதே இந்தியாவின் முடி சூட மன்னராக பி.ஜே.பியில் பல கோடிகள் செலவழித்து படம் பிடித்துக் காட்டப் படுகின்றது. அதன் பின்னணி தான் மோடியினை, 'ஹர, ஹர மோடி' என்று ஹரி, ஹரி ராம், அல்லது ஹரி ஹரி கோவிந்தா போன்று அவருடைய ஆதரவாளர்கள் கோஷமிடுகின்றனர். அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்த அத்வானி போன்ற மூத்த தலைவர்களுக்கு தாங்கள் கேட்ட தொகுதி கிடைக்காது மட்டுமல்லாமல், ‘சுதந்திர போராட்டத்தில் முக்மது அலி ஜின்னாவின் அரிய  பங்கு’ என்ற புத்தகம் எழுதி கௌரவப் படுத்தப் பட்ட ஜஸ்வந்த் சிங் போன்றவர்களுக்கு போட்டிபோட இடம் வழங்கப் படவில்லை.

இந்திய தேசத்தினை, பி.ஜே.பி ஆட்சிக்கு வந்தால், 'பாரத நாடு' என்று தமிழ் மாநில அந்தக் கட்சியின் தலைவர் சொல்லி இருக்கின்றார் என்றால் கொஞ்ச நாளில் மைனாரிட்டிகள், இந்த நாட்டினை விட்டே விரட்டுவோம் என்று சொல்லி ஆர்ப்பாட்டம் செய்தாலும் ஆச்சரியப் படத் தேவையில்லை.

3) தேசிய கட்சிகளுக்கு அறுதி பெருமான்மை கிடைக்காதப் பட்சத்தில், ஆட்சி அமைக்க மாநில கட்சியின் உதவியினை நிச்சையமாக தேசிய கட்சிகள் நாடும். இந்த நேரத்தில் மத சார்பில்லாத மாநில கட்சிகளை சிறுபான்மையினர் அதிகமாக தேர்ந்து எடுத்து  மக்களவைக்கு அங்கம் வகிக்க அனுப்பினால் மட்டுமே இந்தியாவில் சிறுபான்மையினர் நலன் காக்கப் பட்டு மத வேறு பாடு காணாமல், எல்லோராலும் போற்றப் படும் ஆட்சி அமையும் என்பது , 'வெள்ளிடை மலை'.

ஆகவே பொறுத்திருந்து பார்ப்போம் யார் ஜெயிக்கப் போவது' என்று.

"மக்களைப் பெற்றவர் மஹாரசியா?"

"சிறு குடும்பமே சிறப்பான வாழ்வு",

"நாம் இருவர் நமக்கு ஒருவர்"

என்பது போன்ற குடும்பக் கட்டுப்பாடு கோசங்களை விளம்பரமாக வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுவதினை வீதிதோறும் நாம் காணலாம்.

படித்த இளைஞர்களிடையே திருமணம் ஆனதும் குழந்தைப் பெற்றுக் கொள்வதினை தள்ளி வைப்பதும், ஒன்னிரண்டு குழந்தைகளோடு கர்ப்பத்தடை செய்து கொள்வதும், கருத்தடை சாதனங்களை உபயோகிப்பதும் வாடிக்கையாக இருந்து வருவதினை நாம் காணலாம்.

ஆனால் அமெரிக்காவின் ஓஹியோ பல்கலைக் கழகத்தின், 'சமூக அமைப்பு சபையின்' ஆராச்சியின் பயனாக வெளியிடிடப்பட்ட அறிக்கையில், " அதிகமாக பிள்ளைகளைப் பெற்றுக் கொண்டவர்கள் பல காலங்கள் ஒற்றுமையாக மகிழ்வுடன் வாழ்கிறார்கள். ஆனால் ஒரு குழந்தை பெற்றவர்கள் சீக்கிரமே மனக் கசப்புடன் பிரிந்து வாழ்கிறார்கள்" என்ற உண்மையினை வெளிக்கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்.

எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் திருக் குரானிலே, 'குழந்தைகள் நலன் பற்றி தெளிவாக ஒன்று முதல் ஐந்து வரை உள்ள பாகத்திலே தெளிவாகக் கூறியுள்ளான்.

அதில் குழந்தை பிறக்கும் போதே அதன் உரிமை, பாதுகாப்பினை அல்லாஹ் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளான்.

இறுதிநபி எம்பெருமானார்(ஸல்) அவர்களுடைய மண வாழ்க்கையும், குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்வதும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் முன் உதாரணமாக உள்ளது.

இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் திருமணமாகாது வாழ்வது, துறவறம், காயடிப்பது போன்றவை அனுமதிக்கவில்லை.

ரசூலல்லாஹ்(ஸல்) அவர்கள் கூறும்போது, 'நான் இறைவனை வணங்குகிறேன், தூங்குகிறேன், நோன்பு வைக்கின்றேன், பெண்களை திருமணம் செய்து கொள்கிறேன், குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்கிறேன், என்னுடைய பாதையில் இருந்து விலகிச் செல்பவர்கள் என் சஹாபாக்கள் இல்லை' என்று ஆனித் தரமாக கூறி உள்ளார்கள்.

அல்னஹல்: 46இல், 'செல்வமும், குழந்தையும் இந்த உலகின் அலங்கரிக்கும் பொருள்கள்'

அல் அனம்: 151இல், 'வறுமையில் உங்கள் குழந்தைகளை கொன்று விடாதீர்கள் என்று சொல்லப் படுகிறது.

அல்-இஸ்ரா: 31இல் , 'உங்கள் குழந்தைகளுக்கு உணவளிப்பவன் நானே, உங்கள் குழந்தைகளை வறுமைக்கு அஞ்சி  கொல்லாதீர்கள்'..

இத்தனை அறிவுரைகள் இருக்கும்போது படித்த இளைஞர்கள் குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்வதினை தள்ளிப் போடுவதும், ஒரு குழந்தையோடு நிறுத்திக் கொள்வதும், பெண் குழந்தை பெற்றதும் அல்லது அது பிறக்கப் போகிறது என்று மருத்துவ ரீதியாக அறிந்து கொல்வதும் சரியா என்று யோசித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

எனக்குத் தெரிந்த இரண்டு சம்பவங்களை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என நினைக்கின்றேன்.

1) எங்களூர் இளையான்குடியில் எங்கள் தெருவிற்கு அடுத்தத் தெருவில் இரண்டு முக்கிய நடுத்தர வர்க்கத்தினைச் சார்ந்தவர்களில் ஒருவருக்கு பதினொன்று, மற்றவருக்கு பத்துக்  குழந்தைகள். ஊரில் அவர்கள் நண்பர்கள் அவர்களைப்  பார்த்துக்  போட்டிப் போட்டுக் குழந்தை பெர்க்கிறீர்களா என்று கூட  கேட்டு இருக்கின்றேன். இன்று அவர்கள் அத்தனைக் குழந்தைகளும்,பேரப் பிள்ளைகளும் அல்லாஹ்வின் அருளால் நல்ல சுகத்துடனும், வசதிகளுடனும் வாழ்கிறார்கள்.

2) வளைகுடா நாட்டில் வாழும் ஒருவர் ஆண் ஒன்றும் பெண் ஒன்றும் பெற்றுக் கொண்டு மனைவிக்குக் கருத்தடை செய்து கொண்டார். ஆனால் அவருடைய கல்லூரி படிக்கும் மகன் இரு சக்கர வாகன விபத்தில் இறைவனடி சேர்ந்து விட்டதால் அவர் மனம் ஓடிந்தவராகி விட்டார்.

இவைகளை ஏன் இங்கே குறிப்பாக சொல்கின்றேனென்றால் பல பிள்ளைகளைப் பெற்றவர்கள் ஓட்டாண்டியாகப் போனதுமில்லை, ஒரு குழந்தைப் பெற்றவர் சந்தோசமாக வழ்ந்ததுமில்லை என்று சொல்வதிற்குத் தான்.

"குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்வது சிரமம் தான். அனால் பயனுள்ளது, ஏனென்றால் விலைவாசி ஏற்றம்,குறைந்த வருமானம் என்று மனம் சஞ்சலம் இருக்கத் தான் செய்யும். ஆனால் உண்மையில் குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்வது ஒரு மூலதனமாகும்". என்று கிழக்கு மேற்கு சுற்றுப்புற சூழல் அராய்ச்சி இயக்குனர் டெர்ரி-வில்லியம் கூறுகிறார்.

அதற்கான பத்துக்  காரணங்களாக  கீழ்க் கண்டவைகளைக் கூறுகிறார்:

1) குழந்தைப் பெற்றுக் கொள்ளது விட்டால் மன வாழ்வு நிறைவு பெறாது.

2) கிடைத்ததினை பெற்றோரே தின்பது என்றசுயநலமானது, பகிர்ந்துண்ணும் பண்பை வளர்க்கும்.

3) குழந்தைகள் பிற்காலத்தில்  பலன் தரும் விருச்ச மரங்கள்.

4) பெற்றோர்கள் மாணவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கும் ஆசிரியர்களாக இருக்கலாம். ஆனால் இன்றைய கணினி உலகில் குழந்தைகள் அவர்களுக்கும் பாடம் எடுக்கும்.

5) குழந்தைகள் பெறும்போது பெற்றோர்கள் உடல் உறுப்பில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு சுகாதாரத்துடன் வாழ்வார்கள்.

6) குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்வது மூலம், ஆண்களின் வீரத்தினையும், பெண்களின் வீரியத்தினையும் அறிந்து கொள்ளலாம்.

7) குழந்தைகள் மூலம் உங்களுக்குப் பெருமை சேர்க்கும். ஒரு மகன் அல்லது ஒரு மகள் தான் பெற்றோர் போன்று வர வேண்டும் என்று சொல்லும்போது உங்கள் மனது அவர்களைப் பெற்ற சந்தோசத்தினை பெற்றவர்களாவீர்.

8) பெற்றோர்கள் குழந்தைகளோடு வன விலங்குப் பூங்காவிற்கோ,கடக்கறைக்கோ, விளையாட்டுத் திடலுக்கோ அல்லது இடங்களுக்கோ சென்று அவர்களுடன் விளையாடும் பொது ஏற்படும் மகிழ்ச்சிக்கு அளவிண்டோ?

9) குழந்தைகள் செய்யும் குறும்புத் தனத்தினை கண்டு சிரிக்காத பெற்றோர்கள் உண்டா?

10) நீங்கள் குழந்தைகளைக் கொஞ்சும்போது, அவை உங்களைக் கொஞ்சும்போது ஏற்படும் மனநிறைவு பெறாத பெற்றோர் உண்டா?

சீனா கூட சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னாள் ஒரு குழந்தை மட்டும் பெற்றுக் கொள்ளும் கட்டுப் பாடு வந்து 2013 ஆண்டில் அந்தக் கட்டுப்பாடு ஏற்படுத்திய பொருளாதார, சுற்றுப் புறசூழல் தாக்கத்தினை அறிந்து அந்தக் கட்டுப்பாடினை இரண்டு குழந்தையாக மாற்றி உள்ளனர்.

சுற்றுலாபுகழ் சுவிட்சர்லாந்து நாட்டில் குழந்தைகள் எண்ணிக்கை குறைவிதினை அறிந்து குழந்தை பெறுவதிற்கு பல வகையில் ஊக்கம் கொடுக்கின்றனர்.

 ஆகவே மக்களை பெற்றவர் மகாராசியாகத் தான் வாழ்ந்துள்ளனர், எந்தக் காலத்திலும் ஓட்டாண்டியாக வாழ்ந்தது இல்லை!